Çocuklara Ramazan’ın farkını hissettirin

İftar vaktinin erken olması sebebi ile çoğu insan orucunu işyerinde açacak. Hiç olmazsa ilk günde imkanlarınızı zorlayıp orucunuzu evinizde ailenizle birlikte açmaya çalışın! Çocuklar Ramazan’ın farkını hissetsin!

Teravihe çocuğunuzla gidin

Elinden tuttuğunuz çocuğunuzla birlikte teravih namazına gidin. Namazdan sonra, önce çocuğunuza küçük; ama onun hoşuna gidecek bir hediye verin. Sonra yanınıza aldığınız çikolata ya da şekerleri teravihe gelen diğer çocuklara dağıtarak onlara Ramazan’ın rahmet yüzünü bir kere daha gösterin.

Ekonomik durumunuz iyiyse bunu sık sık yaparak camiye gelen çocukları sevindirin.

Çocukları camiden kovmayın

Teravihtesiniz, huşu ile namazınızı kılıyorsunuz. Çevrenizde yüzlerindeki rahmetten izlerle muzipçe dolaşan hatta safların arasında koşuşan çocuklar var. Halden anlamayan bazı nadanların onların koşuşturmasından rahatsız oldukları belli.

Çocuklara kızarak sert sert bakışları ile onları azarlayanların aksine, siz nazarınıza rahmeti yerleştirin ve kendilerinden hoşnut olduğunuzu izhar edin. Namazdan sonra da karşılaştığınız çocuğun başını okşayıp onu tebrik ederek “Allah ibadetinizi kabul etsin” deyin.

Çocukların dinî eğitiminde bu ay bir fırsattır

Eğitim, büyüklerin kendilerini takip eden nesli her yönden geliştirmek, çelişki ve tutarsızlıklardan kurtarmak, ahenkli davranış ve olgunlaşmış şahsiyete ulaştırmak için gösterdiği çabalar bütünüdür. Eğitim için müsait ortamın, heyecanın, motivasyonun ve uygulama yapma imkânının bulunması şarttır. Çocuklara İslâmi eğitimin kazandırılmasının en müsait ortamlarından biri de Ramazan ayıdır.

Heyecan, eğitimi hem kolaylaştıran hem de zorlaştıran bir husustur. Bu itibarla heyecanın eğitime verdiği olumlu ve olumsuz olmak üzere iki yönlü etkisi vardır. Öğrenilecek şeyle aynı yönde olan heyecanlar eğitimi kolaylaştırır; fakat öğrenilecek şeyle zıt yönde olan heyecanlar eğitimi zorlaştırır. Meselâ Ramazan ayının heyecanı, İslâmi terbiyeyi kolaylaştırarak İslâm eğitimine olumlu bir katkıda bulunur. Bunun yanında İslâm örf, âdet ve ahlakıyla uzaktan yakından hiç alâkası olmayan bazı bayramların heyecanı ise çocukların İslâmi terbiyeyi kazanmalarına engel olur. Heyecanın en büyük neticesi motivasyonu ortaya çıkarmasıdır. Kısaca motivasyon, öğrenilecek şeye karşı iradeli olarak ilgi ve merak duymaktır. Herhangi bir şeye ilgi ve merak duymadan onu öğrenmek mümkün değildir. Bu sebeple ilgisizlik ve dikkatsizlik, öğrenme ve anlamaya engel olan kalbe çekilmiş bir perdedir. Artık bugün çocuğa motivasyon kazandırılmadan eğitim ve öğretim yapılamayacağı bütün dünya eğitimcileri ve pedagogları tarafından kabul edilmiş bir husustur. Bunun yanında halkımız arasında “Merak ilmin hocasıdır” sözü yıllardır kullanılmış ve adeta atasözü haline gelmiştir.

En büyük muallim ve terbiye edici olan Kainatın İftihar Tablosu Peygamber Efendimiz (sas) de, bir şeyler anlatmak istediğinde ashabının ilgi ve merakını uyandırarak motivasyonunu artırırdı. Bütün bunlardan da anlaşılıyor ki, Müslüman anne–babanın yapacağı ilk iş, çocukta harekete geçirici güç olan ilgi ve merakı temin etmektir. Bu sebeple dikkati toplamak için mübarek Ramazan ayı, oruç, teravih namazı, imsak ve sahur gibi çeşitli motiflerden faydalanmak lazımdır.

Çocuklar sizi namaz kılarken görsün
Bütün bir başlangıç yapın. 1,5-2 yaşından büyük çocuğunuz varsa onların bulunduğu bir ortamda namaz kılın. Onlar sizlerin önlerinize gelsin, sırtınıza çıksın. Onlara müdahale etmeyin. Peygamberimiz de bu şekilde davranmıştı.

Çocuklarınız sizi namaz kılarken görsün. Bu onun zihnine yerleşecek ve ileride evde sizin yaptıklarınız adına çok önemli bir hatıra olarak kalacaktır. Mümkünse namazlarınızı evde eşlerinizle birlikte cemaat yaparak kılın. Böylece namazınızın yirmi yedi kat daha fazla sevap getireceğini Efendimiz (sas) haber veriyor.

12 Haziran Dünya Çocuk İşçiliği ile Mücadele Günü. Uluslararası Çalışma Örgütü, 12 Haziran 2002 tarihli 182 sayılı konvansiyonu ile çocuk işçiliğini yasaklamıştı. Ancak hala dünya çapında 218 milyon çocuk işçi bulunuyor.

Çocuk işçiliği, getirilen yasaklara rağmen, kalkınmakta olan ülkelerin büyük bir sorunu olarak varlığını sürdürüyor. Halı tezgahlarında, ev işlerinde, inşaatlarda, tarlalarda, ama daha da kötüsü savaşlarda asker olarak, sokaklarda fahişelik yaparak en ağır işlerde, en zor koşullarda ve en düşük ücretlerle çalıştırılıyor, kullanılıyorlar. Ağır çalışma koşulları ve kötü muamele pek çok çocukta derin fiziksel ve psikolojik izler bırakıyor.

Çocukların ucuz iş gücü olarak çalıştırılamayacağı ilkesi Avrupa’da da çok geç yerleşti. Uluslararası topluluğun 20 yıl kadar önce ‘çocuk’ kavramı üzerinde genel bir tanımda uzlaşması bu nedenle önem taşıyor.

Çocuk işçiliği nedir?

BM Çocuklara Yardım Kuruluşu UNICEF’ten Joanne Dunn, Çocuk Hakları Konvansiyonu’na göre 18 yaşın altındaki kişilerin çocuk tanımına girdiğini, çocuk işçiliğinin ise ‘çocuğun eğitim imkanını engelleyen ve gelişimine olumsuz etki eden iş’ olarak tanımlandığını belirtiyor.

Konvansiyon, 14 yaşına gelene kadar çocukların ticari iş yapamayacağını, 15 yaşından itibaren de sadece tehlikesiz işlerde çalışabileceğini öngörüyor. Ancak gerçekler farklı. Dünya çapında çoğu tarım alanında olmak üzere 218 milyon çocuk çalışıyor. En önemli nedeni ise yoksulluk. Pekçok şirket daha ucuza çalıştıkları, daha uysal oldukları ve sendikalarda organize olamadıkları için çocuk işçileri tercih ediyor. Ailelerin çoğu da çocuğunu çaresizlikten işe gönderiyor.

AIDS çocuk işçiliğinin sebeplerinden

Uluslararası Çalışma Örgütü Çocuk İşçiliği ile Mücadele Bölümü’nden Frank Hagemann özellikle Afrika’da çocuk işçiliğinin çok yaygın bir sorun olduğunu belirtiyor ve bunun kaynağında AIDS hastalığının yattığını vurguluyor. Hagemann, “AIDS’li ebeveynler çalışabilecek durumda değiller. Çocuklar eve yardım için çalışmıyor, evin tüm yükünü üstlenmek zorundalar.” diye konuşuyor.

Çalışan çocuklar genelde okula gidemiyor. İşin yanında okula gidebilenler ise derslere konsantre olamadıklarından çalışmayan arkadaşlarının gerisinde kalıyor. Pek çok çocuk örneğin çeşmeden eve su götürebilmek için saatlerce yol yürümek zorunda kalıyor. BM Çocuklara Yardım Kuruluşu UNICEF’ten Joanne Dunn, eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim ve yaşam koşullarının iyileştirilmesiyle zamandan kazanılabileceğini belirtiyor. “Pek çok çocuk tarım ilaçları nedeniyle hastalanıyor. Çocukların sağlık hizmetlerine daha iyi ulaşımı sağlanmalı” diyen Joanne Dunn, “Sağlık ocakları ve temiz suya ulaşım imkanının iyileştirilmesi, eğitim ve oyun oynamak için daha fazla zaman kalması anlamına geliyor.” ifadesini kullanıyor.

Çalışan çocuk sayısı azaldı

Uluslararası Çalışma Örgütü verilerine göre çalışan çocukların sayısı son yıllarda azalma gösterdi. 2000 yılında 245 milyon çocuk işçi varken 2004 yılında 65 milyon kişilik azalma kaydedildi. Bir sonraki araştırma ise 2010 yılında yapılacak.

Dünya Çocuk İşçiliği ile Mücadele Günü Her Yıl 12 Haziranda Gerçekleştirilen etkinliklere kutlanmaktadır.

]]> http://www.kaliteindir.net/cocuk-odasi-yastik-ornekleri-etamin-isleri.html/feed 0 http://www.kaliteindir.net/dunya-cocuk-kitaplari-haftasi-ile-ilgili-kompozisyon.html http://www.kaliteindir.net/dunya-cocuk-kitaplari-haftasi-ile-ilgili-kompozisyon.html#comments Mon, 19 Apr 2010 18:48:17 +0000 Kaliteli Bilgi http://www.kaliteindir.net/?p=47495 Dünya Çocuk Kitapları Haftası İle İlgili Kompozisyon

Kitap bize bilmediklerimizi öğretir. Görmediğimiz yerleri tanıtır. Kitap okunduğu zaman göze, dinlendiği zaman kulağa seslenir. Kitaplar zamanımızı değerlendiren birer sevgili arkadaştır. Kitaplarla arkadaşlık küçük yaşta başlarsa bu güzel alışkanlık büyüyünce de sürer gider. Kitaplar doğruyu, güzeli, iyiyi, yararlıyı bulmamıza yardım eder. Kitaplar yaşamı sevdirir..ünyayı güzelleştirir

İçimizi aydınlatır. Yazarlar, kitaplar aracılığıyla binlerce, yüz binlerce insana seslenirler. Yazarın düşünceleri kitaplar aracılığıyla ülkeden ülkeye yayılır. Bilgiler en uzak yerlere ulaşır. Yazarla okuyucu arasında bir bağ kurulur, bir yakınlık sağlanır.

Kitapların satıldığı yere kitapevi, konulduğu yere kitaplık denir. Herkesin yararlanması, okuması, başvurması için kurulan ve içinde kitaplar bulunan yere kütüphane denir.

Amerikan İzcileri Kitaplık Yöneticileri ilk kez 1917 yılında bir kitap haftası düzenlemeyi önerdiler. Aydınlar, yazarlar, yayıncılar önerinin beni.msenmesi için çalıştılar. Bu çalışmalar sonucu Kasım ayının ikinci haftası dünyanın bir çok uygar ülkesinde Kitap Haftası olarak kabul edildi. Bu hafta daha sonra bizde de Çocuk Kitapları Haftası olarak kutlanmaya başladı.
Kitap Haftası içinde, kitap sergileri düzenlenir.Kitap siparişleri mektuplarının nasıl yazıldığı öğretilir.rkadaşlar birbirlerine kitap armağan ederler.Kitapsever öğrenciler hafta içinde kitaplıklarına çeki düzen verirler.

itap sevgisini bir yazarımız şöyle anlatıyor. “Dünyada hiç bir dost, insana kitaptan daha yakın değildir.Sıkıntımızı unutmak, donuk hayatımıza biraz renk, ışık vermek, daracık dünyamızda bulamadığımız şeyleri yaşamak için tek çaremiz kitaplara sarılmaktır. Düşünüyorum da, şu dünyada kitaplar yok oluverse, yaşamak ne denli güçleşir, çekilmez bir ağırlık olur.Dünyamızı nasıl insansız düşünmezsek, insanı da kitapsız düşünemeyiz.Beyinde, düşüncenin kıvılcımının parladığı ilk andan beri, insan düşündüğü ve duyduğunu türlü şekillerle, eline ne geçirdiyse ona yazmaktan, çizmekten kendini alamamıştır.

Okuyan kişi için kitaplığın yanı başından daha rahat bir yer olabileceğini sanmıyorum. Ben kendi hesabıma, kitaplarım arasında duyduğum rahatlığı hiç bir yerde duyamamışımdır.
Odamdan dışarı çıktığım zamanlar, yanıma küçük bir kitap almayı hiç unutmam. Ne olacağı bilinmez ki..Kalabalık içinde insanın içine ansızın bir yalnızlık çökebilir.”

“Biz geleceğiz, gelecek bizim”

Erken yaşta çalıştırılmak değil okumak istiyoruz

Tazecik bedenlerimiz kullanılsın istemiyoruz

“Çocukluk hakkımız söke söke alırız”

“Suçlu çocuk yoktur, suç itilmiş çocuk vardır”

“Kız çocukları okula gitmeli, onların da eğitim hakkı var”

“Doğuda, batıda ve tüm dünyadaki çocukların okumasını istiyorum”

“Çocuklar yarının büyüğüdür”

“Sokakta ki çocukların da eğitime ihtiyacı var”

“Çocuğum, haklarımı koruyacağım”

“Çocuk Hakları çocuklarla da konuşulmalı”

”Çocukların haklarının olduğunu unutmayalım Çünkü birçok yerde varlar Bize
sevinç veriyorlar”

“Oynamak; çocuklar için sadece bir zevk aracı değil, gelişmeleri içinde önemli bir
etkendir Bırakın çocuklarımız oyun oynasın”

“Biz yoksuluz,çalışmam gerekli biliyorum ama ben aslında okula gitmek istiyorum”Çocuk istismarı bindiğin dalı kesmektir
Çocuk gelecektir
Gelecekte neler olmasını istiyorsan çocuklara onu ver

Ulu Önder Atatürk’ün çocuklara en büyük armağanı;
Belki de çocukları kendi çocukluğunu yaşayamadığı için çok önemserdi. Bunun en büyük örneği bana göre küçük Ömer’ di. Ulu önder Atatürk onu karıncalara yuvalarına daha kolay bir şekilde ulaşabilsinler diye köprü yaparken görmüştü. Ondan öyle etkilenmişti ki bütün gününü küçük Ömer’i dinleyerek geçirmişti.

O gün çok önemli bir gündü Ulu Önder için. Fakat önemli işleri olmasına rağmen çok etkilendiği Ömerciğin yanında kalmayı tercih etmişti. Ben de bu hikayeyi okuduğum zaman çok etkilenmiştim. Ulu Önder şu an belki yaşasaydı eminim ki bizler için, gençler için daha birçok güzel işe imzasını atardı. Ben kendi adıma böyle bir Cumhuriyet yönetiminde doğup, büyüyüp, yetiştiğim için kendimle ve Ulu Önder Atatürk’ün bizlere verdiği imkanlarla gurur duyuyorum. Bizlere biz olduğumuzu hatırlatan bu bayramı “Egemenlik, çağdaşlık  güvenirlik” ve “özgürlük” adına yine bize armağan eden Atamızı saygıyla anıyorum. Çevremde masum, sessiz ve kimsesiz çocuklar görüyorum. Bir an için kendimi onların yerine koyuyorum ve kendimi bomboş bir kuyu gibi hissediyorum, ne kadar acı. Bu kelimeleri satırlara dökerken bile ürperiyorum. İşte bu çocuklar bizim toplumumuzun çocukları. Çoğumuzun kardeşi, çoğumuzun abisi, çoğumuzun ise ablası. Düşünüyorum da neden onları çaresiz bırakıyoruz, neden kimsesizler, niçin yalnızlar? Çok zor değil mi? Sizlere sesleniyorum büyüklerim: Atamın armağan ettiği bu bayramı böyle mi kutlamalıyız?

-Hayır ben bunu kabul etmiyorum bize hediye edilen bir bayram ve ben bayramımı istiyorum.

Onu doya doya yaşamak istiyorum. Ben egemenlik istiyorum. Siz veremiyorsanız işte size küçük bir kalpten sesleniş, biz çocuklara yaşayamadığımız çocukluğumuzu yaşatın. Bizlere konuşma, tartışma imkanı sağlayın. Siz büyüklerimiz bu sorunları aştığınız zaman emin olun biz çocuklar Ulu Önder Atatürk’ün emaneti ve en büyük gurur olan bu bayramı en güzel şekli ile yaşayıp, yaşatacağız. Yaşamın tüm imkansızlıklarına rağmen, zorluklara rağmen Atam sana minnet borçluyuz. Çünkü sen; sanki bu günleri daha önceden düşünüp bizlere doya doya yaşatabilmemiz için böyle bir armağan sundun. Böylece Ulu Önder Atatürk yaptığı yeniliklerle insanların bir adım daha atarak kendilerini yenilemesine, çağdaş bir toplum düzeyini geliştirmeye gereksinim duymuştur. Bu nedenle Türk toplumuna en güzel şekli ile verimli olmayı başarmıştır.

23 Nisan Milli Egemenlik ve Çocuk Bayramı Ulu Önder’in atmış olduğu imzadır. Ayrıca Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, kutladığımız milli bayramlardandır. Bu nedenle Atatürk sözünü şöyle dile getirmektedir; “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir.” sözü ile belirtmiştir.

Bir kez daha teşekkürler Atam. Biliyorum ki beni duyuyorsun, biliyorum ki bunları hissediyorsun, seni her zaman ki gibi saygıyla anıyorum. Ve sana minnettar borcumu bir kez daha belirtiyorum. Seni çok seviyorum.

Öncelikle sevgi ve içtenlikle hepinizin bayramını kutluyorum. 19.yüzyılın ”hasta adamı” Osmanlı Devletinden genç ,dinamik ve sağlıklı Türkiye Cumhuriyetini çıkaran Büyük Atatürk, gençlik yıllarında düşlediği, savaş yıllarında olgunlaştırdığı, ulusal egemenlik düşüncesini 23 Nisan 1920’de TBMM’ni kurarak yaşama geçirmiş, egemenlik hakkını kayıtsız, şartsız ulusal ve onun temsilcisi olan meclisi vermiştir. Atatürk, meclisin kurulduğu bu önemli günü bayram olarak ilan etmiş ve geleceğin güvencesi olan Türk çocuğuna armağan etmiştir.

O günden bu güne daha da artan bir heyecanla kutlanarak gelmiştir. Dünya ülkeleri arasında ilk ve tek bayramı olan çocuklar olarak ne kadar sevinsek azdır. Bu mutlu sevinç dolu günümüzü paylaşmaya sevincimize ortak olmak için dünyanın dört bir yanından çocuklar akın akın bize geliyorlar. Bizim yanımızda, bizimle el ele vererek dünya barışının korunması ve kollanması uğruna dünya büyüklerine anlamlı mesajlar veriyoruz. Her renkten ve her dilden bir araya gelen çocuklar, bizim yanımızda bizimle barış şarkıları söylüyor.

Bütün dünya ülkelerinin çocuklarının yüreklerinde ve beyinlerinde oluşan sevgi yumağı gelecekte barış ve dostluk olarak meyvelerini verecek savaşsız bir dünyanın koşullarını hazırlayacaktır. Bizim sevinç dolu,ışıltılı halimiz gelecek adına büyük umutlar vermektedir. Bilelim ki gelecek bizlerindir. Bizler bitmez tükenmez öğrenme azmimizle gelecekte pek çok yeni buluşun sahibi olarak,Türk’ün adını dünyanın ufuklarına silinmez harflerle yazacağız.

DÜNYA ÇOCUK BAYRAMI

Kiminin saçı siyah,
Kiminin saçı sarı…
Ankara’da buluştu,
Dünyanın çocukları.

Her Yirmi Üç Nisan’da
Tekrarlanır bu olay.
Buluşma nedenini,
Açıklamak çok kolay.

Bu kocaman dünyada
Ülke sayısı çoktur.
Oysa ki hiç birinin
Çocuk Bayramı yoktur.

Dünyanın çocukları
Yurdumuza koşuyor,
Her Yirmi Üç Nisan’da
Cıvıldaşıp coşuyor.

Türkiye konuklarla,
Kalpler sevgiyle dolsun.
Dünya Çocuk Bayramı
Herkese mutlu olsun!

Altan ÖZYÜREK

23 NİSAN GÜNÜ

Bayram yapar çocuklar,
23 Nisan günü
Büyük bir sevinç kaplar,
Bütün yurdun üstünü

Bin dokuz yüz yirmide
Duyuldu halkın sesi
Açıldı bu tarihte
Büyük Millet Meclisi

Bugün edildi ilan
Yeni bir Türk devleti
Bundan, 23 Nisan
Sevindirir milleti

İ. Hakkı SUNAT

BİZİM BAYRAMIMIZ

Bu gelen bizim bayram
Yükseldi bak ünümüz.
23 Nisan bizm
En şerefli günümüz!

Al bayrağı açalım,
Gel gidelim törene.
Bin teşekkür, bizlere
Bugünleri verene…

Bizim için harcanan
Boşa gitmez bu emek,
Çünkü her Türk çocuğu
23 Nisan demek…

İsmail Hakkı SUNAT

EGEMENLİK ULUSUNDUR
Egemenlik ulusun olduğu günden beri,
Her gün daha çok artan bir zevkle yaşıyoruz.
Biz seyredenlerin kamaşıyor gözleri,
Asırları yılların içinde aşıyoruz…

Artık maziye gömdük mesafeyi, zamanı;
Her geçen gün andırır bir 23 Nisanı.
Kalplerde inkılabın bilinçli heyecanı,
Mukaddes hedeflere hızla yaklaşıyoruz.

Yolumuzda ışıktır demokratik meş’ale,
Biz milletçe bağlıyız ulusal ülkülere.
Heybetli bir çığ gibi bütün ulus el ele.
Yeni bir medeniyet için uğraşıyoruz.

Bugün yirmi milyon Türk bir tek kalp, bir tek vücut;
Hepsinde aynı hamle, aynı güvenli umut.
Yuvalar şenlik dolu, gönüller ferah, mesut…
En kutlu bir hayatın zevkini taşıyoruz.

Halil Refet TANIŞIK

23 NİSAN

Bu ne duru sabah, ne temiz hava,
Geliyor her yandan Nisan kokusu.
Sevinçten deliye dönmüş her yuva,
Sarmış gönülleri vatan duygusu.

Gelincikler gibi al al bayraklar,
Evlerden sarkıyor, gökler de dolu.
Nabızlar pek hızlı, coşkun yürekler,
Sanki aslan bugün her Türk’ün oğlu!

Şu mini miniler tombul yanaklı,
Yerlerinde bile duramıyorlar.
Hepsinin elleri çifte bayraklı,
Gözlerinde şimşek şimşek sevgi var.

Yeniden oluyor her şey, yeniden,
Yanıyor Atatürk içimizde bak!
Atatürk, bu kara günü ak eden,
Atatürk; andımız, en kutlu sancak.

Eğlenin yavrular, gülün çocuklar.
Coşsun gönlünüzde Türklük duygusu.
Havanın bile bir coşkun hâli var,
Her yönden geliyor nisan kokusu.

Hasan Lâtif SARIYÜCE

23 NİSAN

Bugün bir başka aydınlık yeryüzü,
Bir başka ağaçların, evlerin yüzü.
Bugün çocuklar güzel.
Bugün sokaklar güzel…
Elimizden tutan her el
Daha sağlam
Daha mavi gökyüzü;
Bayraklar daha yakın.
Bakın: geçiyor yarının büyükleri;
Şarkılar tutuyor gökleri.

Adnan ARDAĞI

Geldi 23 Nisan bakın,
Ne kadar çok sever çocuklar
Bakın çocuklar bakın
Atatürk orada
bizi izliyor

Atatürk ölmedi
Bize bu bayramı verdi
Türk çocuğu olarak çok sanslıyız
her yıl kutlarız.

23 Nisan…
Yurdu koruyan,
Yarını kuran,
Sen ol çocuğum.
Eskiyi unut,
Yeni yolu tut,
Türklüğe umut,
Sen ol çocuğum.
Bizi kurtaran,
Öndere inan,
Sözünü tutan,
Sen ol çocuğum.
Küçüksün bugün,
Yarın büyürsün
Her işte üstün
Sen ol çocuğum.
Çalışıp öğren,
Her şeyi bilen
Yurduna güven
Sen ol çocuğum.

atamızdan armağan
bu mutlu gün bize
sevinsin her türk
bu bayram hepimize

biz çocuklar buradayız
hep gülüp oynamalıyız
atamız bize verir bayram
biz bu bayramı kullanmalıyız

: Çocuklar için düşünülmüş, eğlendirirken eğitmeyi hedefleyen oyun.

: İlköğretim öncesinden erginlik yaşına değin, çocuklar için yapılan tiyatro. Gelişmiş ülkelerde çocuk tiyatroları genellikle dört yaş öbeğinde ele alınır:Bunlar, 5 ile 7, 7ile9, 9 ile 11 ve 11 ile 14 yaş öbekleridir. Çocuk tiyatroları çeşitlidir: 1-Çerçeve sahne içinde çocukların çocuklar için hazırladıkları gösteriler; 2- Çerçeve sahne içinde çocukların yetişkinler için oynadıkları oyunlar; 3- Yetişkin oyuncuların çocuklar için oynadığı oyunlar: a)Profesyonel oyuncuların büyük tiyatrolarda, çok sayıda seyirci önünde oynadıkları büyük yapılmlar; b) Profesyonel oyuncuların küçük bir alan içinde çocukların arasında ve onlarla birlikte oynadıkları oyunlar; 4- Çocukların seyirci ortasında oynadıkları oyunlar; 5- Eğitmenlerin çocuklarla birlikte geliştirdikleri oyunlar; 6- Okullarda eğitim amaçlı, çocuklarla hazırlanan oyunlar. Çocuk tiyatroları, 19. yüzyılda Avrupa’da gelişme göstermiş; Ekim Devrimi’nden sonra Rusya’da geniş bir Çocuk Tiyatrosu hareketi başlamış ve bütün Doğu Avrupa ülkelerine örneklik etmiştir.

Sevgili Arkadaşlar
Okuma alışkanlığı kazandırmak ve kitap sevgisini arttırmak için, her yıl kasım ayının ikinci pazartesi günü ile başlayan hafta, Çocuk Kitapları Haftası olarak kutlanmaktadır. Bu haftanın kutlanmasını ilk kez, 1917 yılında Amerikan izcilerinin Kitaplık Yöneticileri önermiş ve 1919 yılından itibaren kutlanmaya başlanmıştır. Ülkemizde ise bu haftanın kutlanmasına, 1947 yılında başlanmıştır.
Çocuk Kitapları Haftası’nın amaçlarını şöyle özetleyebiliriz:

Çocuklara kitap okuma sevgisini kazandırmak.

Daha çok ve daha kaliteli çocuk kitabı yazılmasını ve yayınevlerinin bu kitapları yayınlamasını sağlamak.

Anne, baba ve çocukları kitap almaya yönlendirmek.

Çocukların, evlerinde kitaplık kurmalarını teşvik etmek.

Okul ve sınıf kitaplıklarına kitap sağlamak. Çocuk kütüphanelerinin sayısını arttırmak.

Ders kitapları dışındaki kitapların da okunmasını sağlamak.

Kitabı temiz kullanma alışkanlığı kazandırmak.

Yeni çıkan çocuk kitaplarının takip edilmesini sağlamak.

Kitap okuma teknikleri, özet çıkarma ve not alma gibi konularda çocuklara rehberlik etmek.

Çocuklarla yazarların, imza günü etkinlikleri ile yüz yüze gelmelerini sağlamak.

Sevgili Arkadaşlar! Öğrendiğime göre ülkemiz, kitap okuma oranı en düşük ülkeler arasındaymış. Sanırım bu durum, benim gibi sizleri de üzüyordur.

Kitabın o büyülü dünyasına girerek Pamuk Prensesin ülkesine uçmaya, Fareli Köyün Kavalcısını dinlemeye ya da Kafdağı’nın arkasına gidip hayvanlarla konuşmaya ne dersiniz? Bilge insanlar, çocukların her hafta, seviyelerine uygun iki ya da üç kitap okumalarını öneriyor. Gelin, bu yıl ki Çocuk Kitapları Haftası’nda sadece konuşmayalım. Bugünden başlayarak, sınıfımızdaki kitaplığı büyütmenin yollarını arayalım. Öğretmenlerimizin bizlere önerecekleri kitapları okumaya başlayarak, yeni bir dünyanın kapılarını açalım.
Hepinize, bol kitaplı günler dilerim.

Not: İnternetten alıntıdır.

Sevgili Arkadaşlar

Ekim ayının ilk pazartesi günü bütün dünyada çocuk günü olarak kutlanır. Çocuk sorunları ilk kez, 1923 yılında İsviçre’nin Cenevre kentinde yapılan bir toplantıda tartışılmıştır.

Bu toplantıda “Uluslararası Çocukları Koruma Birliği” adıyla bir birlik kurulmuş ve benimsenen çocuk hakları, “Cenevre Bildirisi” adıyla yayınlanmıştır. Daha sonra bir çok ülkede, “Çocuk Esirgeme Kurumları” kurulmuştur.

1946 yılında yapılan, ikinci uluslar arası toplantıda çocuk hakları daha da geliştirilmiştir. 1953 yılında ise çocuk sorunlarıyla ilgilenme görevi, “UNİCEF”e verilmiştir. UNİCEF, Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu’nun kısaltılmış adıdır. 1954 yılında yapılan UNİCEF toplantısında, Ekim ayının ilk pazartesi gününün Dünya Çocuk Günü olarak kutlanması kararlaştırılmıştır.

Ülkemiz çocuklara hak tanıyan ilk ülkelerdendir. Ne yazık ki günümüzde, kimsesiz ve bakıma muhtaç çocukların sayısı hızla artmaktadır. Her köşe başında rastladığımız ve “Sokak Çocukları” dediğimiz binlerce çocuk, bakıma, sevgiye ve ilgiye muhtaçtır. Bu çocuklara yardım en önemli görevlerimizden olmalıdır.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1959 yılında çocuk hakları bildirisini yayınladı. Bu bildirideki en önemli ifadeler şöyledir;

1. Hiçbir çocuk, ırk, renk, cinsiyet, din, dil, siyasal inanç nedeniyle ayrıma tabi tutulamaz.
2. Her çocuk korunacak ve özel bakım görecektir.
3. Her çocuk, doğduğu andan başlayarak, bir isme ve yurttaşlığa hak kazanmalıdır.
4. Her çocuk, sosyal güvenlikten yararlanmalıdır. Sağlıklı büyüyüp gelişmesi için, gereken her çaba gösterilmelidir.
5. Sakat çocuklar için, özel bakım ve eğitim uygulanmalıdır.
6. Hiçbir çocuktan sevgi esirgenmemelidir. Ailesi olmayan ve yoksul çocuklara özel ilgi gösterilmelidir.
7. İlköğretim zorunlu ve parasız olarak çocuğa sağlanmalıdır. Çocuk oyun oynamak ve dinlenmek imkanlarına sahip olmalıdır.
8. Sosyal yardım ve koruma denildiğinde ilk akla gelen çocuklar olmalıdır.
9. Çocuk, her tür kötülük ve sömürüden korunmalıdır.
10. Çocuk, insanlar arasında ayrılık sebebi olan nedenlerden titizlikle korunmalıdır.
Bütün çocuklar için, daha güzel bir gelecek diliyorum.

(Ev ve Sınıf Etkinlikleri Antolojisi Kitabı)

Not: İnternetten alıntıdır.

AtatÜrk Ve Çocuk Sevgİsİ
Atatürk, yaşamı boyunca tüm sevdiklerine hangi yaşta olursa olsun “çocuk” diye seslenirdi. Onun sözlüğünde çocuk sevgi demekti. O’nun çocuğu yoktu ama içinde bitip tükenmeyen bir çocuk sevgisi vardı. Bundan dolayı yüreği arada burkulmuş mudur bilmiyorum ama galiba bu ihtimal çok düşük; bütün Türk çocukları onun öz yavruları gibiydi. Atatürk, çocukların riyakârlık bilmeden bütün istek ve arzularını içlerinden geldiği gibi açıklamalarından çok hoşlanırdı. Son yıllarını da çok sevdiği bir çocukla geçirdi. Ülkü, Atatürk’ün çocuk sevgisinin bir simgesi oldu.

O’nun açık mavi gözleri her yerde çocukları arardı. Çağdaş ve mutlu Türkiye’yi çocuklarda görür ve çocuklarda bulurdu. Tüm yurt gezilerinde çocuklara sevgi ile yaklaşır, onlarla uzun uzun konuşurdu. Vedat Demirci’nin anılarından öğrenildiğine göre; Atatürk bir gün çocuk balosuna gider. Ortalıkta bir şaşkınlık havası doğar. Küçük bir oğlan salonun orta yerinde kalır. Bu yavru hayranlıkla bir süre Atatürk’e baktıktan sonra: “Atatürk’üm, seni öpmek istiyorum” der. Ortalığa bir sessizlik dalgası yayılır. Bu derin sessizliği Atatürk’ün sesi bozar “Öyleyse, gel öp” der. Çocuk koşarak Atatürk’ün boynuna sarılır. O sırada diğer çocuklar da: “Biz de.. Biz de..” diye bağırırlar. Böylece tüm çocuklar Ata’yı doya doya öperler. Bu görüntü çoğu kişiyi ağlatır. Büyük Atatürk de ağlar. Evet, Türk çocuklarının bu engin sevgisi için ağlar. Hem de sevinç gözyaşlarını dökerek. O gün çevresindekilere övünçle: İşte benim kuşaklarım” der.

Atatürk çocuk davasının önemini her ortamda vurgula***** çocuklara yönelik hizmetlerde rehberlik yapmayı sürdürmüştür. 17 Ekim 1922 yılında Bursa’da kendini karşılayan çocuklara aşağıdaki şekilde seslenerek nasıl bir gençlik istediğini belirtmiştir:

‘Küçük hanımlar, küçük beyler

Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız.

Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.

Kendinizin Ne Kadar Önemli, Değerli Olduğunuzu Düşünerek Ona Göre Çalışınız. Sizlerden Çok Şey Bekliyoruz.’ (Atatürk Albümü–1992)

Evet, Atatürk’ün çocuk sevgisi çok büyüktü, peki ya ondan sonra gelenlerin, her fırsatta ‘Atam İzindeyiz!’ diyenlerin çocuk sevgisi nasıldı? ‘Atatürk’ten sonra gelen hiç bir cumhurbaşkanı, başbakan veya bir asker bir çocuğu elinden tutup da resim sergisi gezmeye ***ürmedi. Hiç bir cumhurbaşkanı veya başbakan çocuğu protokol sırasının en önüne oturtmadı. Hiçbir başbakan bir çocuğu salıncakta sallamadı. Bir çocuğu taşıttan kendi elleriyle indirmedi. Bir yabancı konukla birlikteyken yanına çocuk almadı. Bir yetişkini dinlerken gösterdiği ciddiyetle dinlemedi. Onlarla birlikte denize girmedi, objektiflere poz vermedi. Onlarla gezintilere çıkmadı. Onlara el öptürtmemezlik yapmadı. Tüm bunlar bir yana, 1938’den itibaren bu ülkede yetişkin insan-çocuk insan dostluğu, arkadaşlığı diye bir şey kalmadı. Türkiye’nin markası, Atatürk’teki çocuk sevgisi ve onun çocuğa verdiği değer olmalıdır. Eşsiz bir örnektir. Ama o büyük insanın çocuklara yaklaşımını bu ülkenin anne babaları ve öğretmenleri bile örnek almıyor ki başkalarına örnek gösterilebilsin…’

Erken yaşta çalıştırılmak değil okumak istiyoruz

Tazecik bedenlerimiz kullanılsın istemiyoruz

“Çocukluk hakkımız söke söke alırız”

“Suçlu çocuk yoktur, suç itilmiş çocuk vardır”

“Kız çocukları okula gitmeli, onların da eğitim hakkı var”.

“Doğuda, batıda ve tüm dünyadaki çocukların okumasını istiyorum”.

“Çocuklar yarının büyüğüdür”.

“Sokakta ki çocukların da eğitime ihtiyacı var”.

“Çocuğum, haklarımı koruyacağım”.

“Çocuk Hakları çocuklarla da konuşulmalı”.

”Çocukların haklarının olduğunu unutmayalım. Çünkü birçok yerde varlar. Bize
sevinç veriyorlar.”

“Oynamak; çocuklar için sadece bir zevk aracı değil, gelişmeleri içinde önemli bir
etkendir. Bırakın çocuklarımız oyun oynasın”.

“Biz yoksuluz,çalışmam gerekli biliyorum ama ben aslında okula gitmek istiyorum”.

Ben hiç 10 Kasım’a
“Günaydın” demem ki
Ben sensiz 23 Nisan’a
Hoş geldin diyemem ki

Seni özlesek bile
Elden ne gelir ki
Bir daha senin gibi
Gelecek mi ne belli

Bak 10 Kasım yine geldi
Gözlerde yaşlar tükendi
Aradan 78 yıl geçse bile
Senin hatıran hiç bitmedi

Sabahlar her zaman güzeldir
Seni hatırlatmadıkça
Günaydın denir ama
10 Kasım olmayınca

BAYRAK YARIYA ÇEKİLMİŞ
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE
EN SON YAPRAK DA DÖKÜLMÜŞ
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE

IRMAKLAR YASLI ÇAHLAMIŞ
AĞAÇLAR SESSİZ AĞLAMIŞ
VATAN KARALAR BAĞLAMIŞ
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE

SÜRÜ YASTUTMUŞ OVADA
KUŞLAR SUSMUŞ YUVADA
RÜZGAR ESMEZ OLMUŞ DAĞDA
ATATÜRK’ÜM ÖLDÜ DİYE

Ben hiç 10 Kasım’a
“Günaydın” demem ki
Ben sensiz 23 Nisan’a
Hoş geldin diyemem ki

Seni özlesek bile
Elden ne gelir ki
Bir daha senin gibi
Gelecek mi ne belli

Bak 10 Kasım yine geldi
Gözlerde yaşlar tükendi
Aradan 78 yıl geçse bile
Senin hatıran hiç bitmedi

Sabahlar her zaman güzeldir
Seni hatırlatmadıkça
Günaydın denir ama
10 Kasım olmayınca

Gönderen : sevde

Bir bulut inmiş,beyaz,
Karlı dağlar başına.
Her 10 Kasım sabahı,
Bir ateş düşer, döşüme.

Nerdesin, ey Ata?m nerede?
Sensiz millet, öksüz burada.

Sanat, ilim, fen seninle.
Sevinen, gülen seninle.
Olmak isterdik inan,
Ebediyen seninle.

Dağların, ak başı kar mıdır?
Kuşlar, Ata?mdan haber, var mıdır?

Yarım bıraktığın işler,
Bugün, sanki seni bekler.
Zengin millet hayalin,
Acep, neden emekler?

Sen gelmiyorsan, bir haber gönder.
Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder?

Hüseyin Celep

Örgü Malzemeleri:
ip: 250 gr
Şiş: 5 numara
Yaş: 3-4

Örgü Yapılışı:
Önlere 43 ilmekle başlayın. 1düz, 1 ters olarak 7 ilmeği 4 sıra lastik örün. Üzerine önortasmda 6 ilmeği lastik, diğerin pirinç örgü olarak örün. Başlangıçtan 28 cm sonra 6 ilmek düz, 3 ters, 6 düz, 3 ters. 6 düz, 3ters, 6düz, 3 ters örün. 3 sırada 6 düz ilmekleri omuzları kesin. Arkaya 62 ilmekle başlayın. Lastikten sonra pirinç örgü örün. 28 cm sonra önde olduğu gibi saç örgü olarak örün. Yaka açıklığını yaparak omuzlan kesin. Kollara 38 ilmekle başlayın. 5 sıra lastik örün üzerine pirinç örgü ile devam edin. Kolun her iki tarafından eşit aralıklarla 1′er ilmekolmak üzere 5′er ilmek artırın. Kol boyuna gelince düz olarak kesin. Saç örgünün arasından püsküllü kordon geçirip süsleyin.